YOSHIKI & GLAY (Takuro + Teru) ในรายการ SONGS (NHK)
posted on 23 Oct 2009 01:45 by xfreak in Newsกลับมาหลังจากหายหัวไปอีกแล้ว ^^' ช่วงนี้กำลังทำหัวข้อวิทยานิพนธ์... ซึ่งเป็นของที่ควรจะทำซะตั้งแต่ชาติที่แล้ว แต่ในเมื่อชาติที่แล้วยังไม่ได้ทำ ชาตินี้ตอนนี้เลยต้องมานั่งทำ ___orz ก็คงจะมาๆหายๆไปจนซักถึงมกราเลยเน้
พูดถึงเรื่องที่ทุกคนคงรู้กันไปเรียบร้อยแล้ว นั่นคือรายการ SONGS ของ NHK ได้นำเสนอประวัติของ GLAY ในวาระครบรอบเดบิวต์ 15 ปี แล้วหากจะพูดกันถึงจุดเริ่มต้น... มันก็ต้องนึกถึงหน้าใครคนนึงขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ไม่ว่าจะอยากหรือไม่ก็ตาม ที่จริงตอนแรกพอเห็นว่าในรายชื่อเพลงมี "RAIN" อยู่ก็แอบลุ้นแล้ว แต่ ณ ตอนนั้นแฟนๆลุ้นกันแค่คงจะ "พูด" อะไรเกี่ยวกับโยชิกิบ้าง ไม่นึกเลยว่าจะได้เห็นมานั่งพูดกันแบบเป็นตัวเป็นตนเป็นคนเป็นๆแบบนี้ นาทีที่อ่านข่าว Sanspo สิ่งที่รำพึงขึ้นมาก็คือ "ชีวิตมนุษย์นี่ ตราบใดที่ยังไม่ตายก็ไม่รู้ว่าจะได้เห็นอะไรบ้างจริงๆ"
มันเป็นแบบนั้นจริงๆนะ
ก่อนอื่น แปะคลิปก่อน
ขอพดถึงแบบสรุปสั้นๆนะคะ ต้องไปทำงานต่ออ่ะ >0<
ขึ้นต้นเป็นเสียงทาคุโร่ พูดถึงการมาแอลเอครั้งนี้ว่า "ผมกับเทรุมาลอสแอนเจลิสเพื่อมาพบกับโยชิกิซังที่เป็นโปรดิวเซอร์ให้เมื่อตอนที่เดบิวต์ และจริงๆ การเจอกับโยชิกิซังนี่ก็ห่างหายกันมาถึง 11 ปี" จากนั้นเทรุก็ว่าตอนนั้นโยชิกิซังช่วยดูแลให้หลายอย่าง พอทั้งคู่เข้าห้องก็ทักทายกับโย (ดูแอบเกร็งเล็กๆเนอะ) ตัดภาพเป็นการแนะนำโยชิกิเล็กน้อย ตบท้ายว่าขณะนี้กำลังพักฟื้นจากการผ่าตัดคออยู่ที่ลอสแอนเจลิส (แต่เห็นออกงานบ่อยเหลือเกิน) ตัดมาเป็นภาพและเสียงทาคุโร่ บอกว่าตอนปี 1993 ที่หวังจะเป็นเมเจอร์และยังแสดงในไลฟ์เฮาส์ "โยชิกิซังมาดูพวกผม" แล้วโยก็พูดถึงตอนแรกที่ได้มีโอกาสสัมผัสกับเกลย์ว่าเธอได้ฟังเดโมเทป แล้วก็รู้สึกว่าเกลย์มีอะไรที่แตกต่าง ฟังแล้วเธอยังทักว่า "ไม่ใช่ว่าเดบิวต์ไปแล้วหรอกเหรอ" พูดง่ายๆคือเป็นวงที่เธอรู้สึกประทับใจและจำได้ แล้วจากนั้นเธอเลยไปบอกฮิเดะว่ามีวงเจ๋งๆด้วยนะ ทาคุโร่ก็ว่าจากนั้นฮิเดะก็ไปเล่นด้วย อาละวาดซะวุ่นวาย (คือแนวฮิเดะเป็นอะไรที่ค่อนข้างทำให้เด็กเรียบร้อยอย่างเกลย์ค่อนข้างตกใจเนะ) ตัดอีก คราวนี้พูดกันเรื่องแสดงไลฟ์ ทาคุโร่บอกว่าที่สุดแล้ว "เกลย์ก็คือไลฟ์แบนด์" แล้วโยก็ให้ความเห็น (ซึ่งก็เป็นการชื่นชมไปตามประสาของเธอ) ว่าเห็นตั้งแต่แรกก็คิดแล้วว่าเป็นวงที่เท่แล้วก็ทุ่มเทให้กับการแสดง อย่างเทรุนี่แหกปากแบบเอาเป็นเอาตายทีเดียว จะเป็นอะไรมั้ยนั่น? เทรุเลยว่าทำเต็มที่จนพอเล่นเสร็จเมมเบอร์ต้องเข้ามาถามเป็นอะไรรึเปล่า แต่ถ้าไม่ทำจนถึงขั้นนั้นมันก็จะรู้สึกว่าแพ้ ยังไงก็ต้องทำให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
นาทีที่ 3.06 เทรุว่าในบรรดาการอัดเสียงทั้งหมดที่เคยทำมา ที่สาหัสที่สุดก็คือตอนอัดเสียงครั้งแรกที่แอลเอ เครียดและกดดันมากๆๆๆๆๆ อยู่ในห้องกับโยชิกิซังสองคน โยชิกิซังเล่นเปียโนซ้อมเพลงเรนด้วยกัน เล่นเอาร้องไม่ออกเลยทีเดียว ตัดมาเป็นเสียงทาคุโร่บรรยาย เล่าเรื่องเพลง "RAIN" ว่าแต่เดิมมันเป็นเพลงที่ชื่อ "Julia" แล้วโยก็มาช่วยแต่งโน่นเสริมนี่จนกลายเป็นเรนขึ้นมา ตลอดระยะเวลา 15 ปีมานี้ เพราะรู้สึกว่าไม่สามารถก้าวข้ามการอะเรนจ์ที่โยชิกิซังทำไว้ได้ เลยแทบจะไม่เล่นเพลงนี้ในไลฟ์เลย
นาทีที่ 3.49 ทาคุโร่พูดถึง "RAIN" ว่าถึงจะผ่านมา 15 ปีแล้ว ก็ยังรู้สึกว่ามันเป็นเพลงที่สวยงามมากทั้งเมโลดี้และเนื้อเพลง โยเสริมว่าเดิมมันก็เมโลดี้ (ดี) อยู่แล้ว (หมายเหตุ เมโลดี้เป็นของทาคุโร่ ส่วนเนื้อร้องเห็นได้ชัดว่าโยมีส่วนอยู่เยอะมาก) ทาคุโร่ก็ว่าตัวเองมีความรู้สึกซับซ้อนกับเพลงนี้ คือมันก็เป็นเรื่องศักดิ์ศรีด้วยส่วนนึง แต่ที่สุดแล้วก็คิดว่า "ดีจริงๆที่ได้เดบิวต์ด้วย RAIN"
ตบท้ายด้วยการร้องเพลงเรน "ด้วยความรู้สึกขอบคุณ" (ต่อคนในรูป ซึ่งก็คือ...)
จบ
อะฮะฮะฮะ....
ชีวิตคนเรานี่ตราบใดที่ยังไม่ตายก็ไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะได้เห็นอะไรบ้างจริงๆเนอะ ^^' เอาแค่ซัก 3 ปีก่อน หากมีใครมาบอกว่าจะมีวันนี้เราคงฮากลิ้ง ความแน่นอนคือความไม่แน่นอนจริงๆ
ไหนๆก็ไหนๆ เรื่องที่ออกรายการนี้ หากดูเผินๆก็อาจเหมือนรุ่นพี่รุ่นน้องมาคุยย้อนความหลังกันธรรมดาๆ แต่จริงๆแล้วระหว่างสองฝ่ายนี้เขามีเบื้องลึกเบื้องหลังกันมาอยู่ เมื่อก่อนตั้งใจว่าจะไม่พูดถึง (ในที่แจ้ง แต่ในที่ลับใครถามมาก็ตอบน่ะนะ 55) แต่ในเมื่อเจ้าตัวเขา "คืนดี" กันได้แล้วก็ขอพูดถึงหน่อยละกัน อย่าเคืองกันเน้ เจ้าตัวเขาดีกันแล้ว นึกซะว่าอ่านขำๆละกัน
ส่วนตัวแล้วเราว่าการพบกันครั้งนี้เป็นการเคลียร์เรื่อง (หรือ "ชำระพงศาวดาร") ที่เคยมีคำอธิบายมาชุดหนึ่ง (ฉบับปรับปรุงแก้ไขแล้ว ไม่ใช่ฉบับแรกสุด) ซึ่งพอเวลาผ่านไป จะด้วยประสบการณ์และอายุที่มากขึ้น หรือเงื่อนไขแวดล้อมเปลี่ยนแปงไปจากเดิมก็ตาม แต่เอาเป็นว่าคำอธิบายเหตุการณ์ชุดเดิมนั้นไม่สามารถใช้ได้อีกต่อไป หรือไม่อาจปล่อยให้ใช้ต่อได้อีกต่อไป ในการนี้เลยมีการ "อธิบาย" ใหม่ เกี่ยวกับประเด็นที่แอบ controversial อยู่ไม่น้อยทั้งในหมู่แฟนเอ็กซ์และแฟนเกลย์ นั่นคือ
1) ความขัดแย้งระหว่างโยชิกิกับเกลย์ - อันนี้เป็นประเด็นซุบซิบกันมานาน ซุบซิบว่าอะไรบ้างนั้นเชื่อว่าเราๆเหล่าแฟนานุแฟนทั้งหลายก็น่าจะเคยได้ยินกันมาอย่างน้อยก็ 1 เวอร์ชั่น (มีหลายเวอร์ชั่นมาก ไม่พูดในที่นี้ เพราะเชื่อว่าน่าจะรู้ๆกันบ้างอยู่แล้ว) แน่นอนว่าความจริงเป็นยังไงนั้นยากจะรู้ เพราะเจ้าตัวเขาไม่ได้มาตบตีกันให้เราเห็น แต่ที่เห็นและรู้แน่ๆก็คือเกลย์ออกจากสังกัดแพลตินัมของโย หลังจากนั้นต่างฝ่ายต่างดูไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก (ส่วนเรื่องเล็กๆน้อยๆประเภทมีพูดถึงกันนั้นขอสงวนปากคำ อยากรู้ก็ลองสืบเสาะเอาเน้) ชัดเจนมากตอนงานฮิเดะซัมมิต จริงอยู่ว่าในเมื่อเจ้าตัวเขาไม่ได้มาตบตีกันให้เราเห็น จะเหมาว่าเขาทะเลาะกันไม่เผาผีก็อาจเป็นการสรุปที่มองโลกในแง่ร้ายเกินไปหน่อย (เหรอ?) แต่แล้วคราวนี้เราก็ได้รับคำยืนยันจากเจ้าตัวคือทางฝ่ายเกลย์ว่า "ไม่ได้เจอกันมา 11 ปี" 11 ปี... สิบ-เอ็ด-ปี อืมมม รู้สึกจะเป็นปีที่ "นั่น" นี่นะ อย่างไรก็ดี ที่ชัดเจนกว่าคือคำนี้ของทาคุโร่ที่ลงใน Sanspo (http://www.sanspo.com/geino/news/091020/gnj0910200508004-n2.htm) "การที่พวกผมแยกตัวออกมาอาจสร้างความวุ่นวายให้ อาจทำให้โยชิกิซังรู้สึกแย่ด้วยก็ได้ ผมอยากขอโทษมาตลอด กลัวที่จะเจอด้วยครับ" อืมม... ชัดเจน
2) ว่าด้วยฮิเดะและประวัติศาสตร์เกลย์ ก่อนหน้านี้เกิดประวัติศาสตร์ฉบับแก้ไขปรับปรุง (เพราะมันเคยมีฉบับก่อนหน้า) ของเกลย์ขึ้นชิ้นหนึ่ง เนื้อหาสามารถสรุปได้ว่าแก้จากต้นฉบับที่เดิมเขียนไว้ในแนวว่าเกลย์เป็น "เด็กโยชิกิ" ให้กลายเป็น "โยชิกิเป็นเพียงเจ้าของค่าย ส่วนคนที่เจอเกลย์และคอยดูแลเกลย์จริงๆคือฮิเดะ (ดังนั้นผู้มีพระคุณที่แท้จริงของเกลย์คือฮิเดะ ไม่ใช่โยชิกิ) ต่างหาก" แล้วก็ปรากฏว่าในรายการนี้เกิดการ "ชำระ" ใหม่ คือกลายเป็นโยชิกิที่ค้นพบและดูแลเกลย์ ไม่ใช่เป็นแค่เจ้าของค่ายที่ออกซีดี (และสูบเลือดสูบเนื้อชาวบ้าน) อย่างฉบับปรับปรุงครั้งก่อนแล้วอีกต่อไป
3) ประเด็นเรื่อง "RAIN" อันนี้ไม่รู้ว่ารู้กันหมดแล้วรึยัง แต่เผื่อมีใครยังไม่รู้ก็จะขอเล่าเผื่อไว้ เกี่ยวกับเพลงเรนเนี่ย เป็นที่ร่ำลือกันอย่างกว้างขวางในหมู่แฟนเกลย์ว่า "ทาคุโร่เกลียด RAIN" ความจริงเป็นยังไงนั้นยังคงเป็นปริศนา เพราะเจ้าตัวเขาก็ไม่เคยออกปากด่าให้ฟังแบบจะๆ ข้อเท็จจริงที่รู้นั้นมีแค่ว่า "RAIN" เป็นเพลงที่ไม่ถูกเอาไปรวมไว้ในอัลบั้มรวมฮิตไหนของเกลย์เลย และที่สำคัญยังเป็นเพลงที่แทบไม่ถูกนำไปใช้ในการแสดงสด เรียกว่าหลังจากปี 1994 ที่ออกซิงเกิ้ลเพลงนี้มา เรนเป็นเพลงที่เกลย์ไม่หยิบมาใช้อย่างแทบจะสิ้นเชิง (ใช้คำว่าแทบจะเพราะไม่ได้เช็ค แต่อันนี้แม้แต่ตัวทาคุโ่ร่ก็ยอมรับเนะ) แน่นอนว่าที่ผ่านมาพวกปากหอยปากปูทั้งหลาย (ไอ้ที่เขียนอยู่นี่ก็หนึ่งในนั้นน่ะนะ) ต่างซุบซิบว่าสาเหุมาจาก "ซัมติงรอง" ที่มีกับอีกคนที่ชื่ออยู่ในเครดิตเพลง ความจริงตลอด 15 ปีที่ผ่านมาเป็นยังไงนั้นยากจะรู้ แต่ในโอกาสนี ทาคุโร่ก็ได้ให้คำอธิบายใหม่ว่าเป็นเพราะ "ไม่สามารถก้าวข้ามการอะเรนจ์ที่โยชิกิซังทำไว้ได้" ฟังระรื่นชื่นหูดีแท้ๆ (พูดจริงไม่ได้ประชดเน้) ว่าแต่ต่อไปเหมือนมีท่าว่าจะได้ฟังเพลงนี้ในคอนรึเปล่าน่ะ "โยชิกิซัง" เขาขอไว้ในตอนท้ายด้วยนะ
พูดอะไรก็ไม่รู้เรื่อยเปื่อย ถือว่าไว้อ่านเล่นเพลินๆนะคะ ยังไงซะเจ้าตัวเขาก็กลับมาหวานชื่นกันแล้ว ว่าแต่โยชิกิฮิเมะนี่มีอาถรรพ์รึเปล่าน่ะ? ไม่ว่าชายใดจรลีหนีหายจากเธอไป สุดท้ายก็ต้องซมซานกลับมางอนง้อเธออยู่ดี ยังกะคำสาปแน่ะ น่ากลัวจริงๆ
อ้อ ไม่อยากจะพูดแบบนี้เท่าไหร่เลย เดี๋ยวหาว่าลำเอียงด้วยมีฉันทาคติ แต่ดูคลิปแล้วรู้สึกว่าโยจจังหน้าเด้งกว่ามากมาย ^^' ได้ข่าวว่าอีกสองหน่อนั่นอายุน้อยกว่าหลายปี ไหงใบหน้าไปก่อนแล้วซะอย่างนั้น แต่ขอติหน่อยว่ารองพื้นของเจ้าหญิงเธอเข้มเกิน ยกมือขึ้นมานี่มือขาวกว่าหลายเฉดทีเดียว แต่เธอยิ้มระรื่นดีนะ ผิดกับทาคุโร่กับเทรุที่ดูเกร็งหน่อยๆ ไม่รู้คิดไปเองรึเปล่า ตอนนาทีที่ประมาณ 4.38 (ที่โยพูดถึงเรนว่าเธอชอบมาก) สีหน้าของทาคุโร่เหมือนจะร้องไห้ยังไงไม่รู้? เห็นแล้วนั่งรำพึง เป็นผู้หญิงแท้จริงแสนลำบาก เป็นผู้ชายยิ่งยากกว่าหลายเท่า หญิงต้องเจียมกายามาแต่เยาว์ "ชายต้องเฝ้าวิงวอนให้หล่อนรัก"
เพ้อเจ้ออะไรอีกแล้วไม่รู้ 55 พอดีช่วงนี้กำลังนั่งอ่านพวกวรรณคดีอยู่เน้ แล้วเจอกันค่า
ดูเป็นเพศกลางดีมากมาย ชอบบบบ ว่าแต่แผลจะกลายเป็นแผลเป็นมั้ยอ่ะ